مرحوم آیتالله سید حبیبالله طاهری در روز پانزدهم مهرماه سال 1309 در گرگان به دنیا آمد. این روحانی مبارز، انقلابی، جانباز، مدرس حوزه و رهبر ایدئولوژیک مذهبیون اصولگرای استان گلستان که از جمله مشهوترین روحانیون معاصر گرگان محسوب می گردد در هشتم دیماه سال 1386 در سن هفتاد و شش سالگی به دیدار معبود شتافت و در آرامستان امامزاده عبدالله گرگان در جوار فرزند روحانی شهیدش، سید محمدطاهر و نیز مرحوم آیتالله سید سجاد علوی به خاک سپرده شد. او نبیره مرحوم حاج سید طاهر مجتهد است که در جریان انقلاب مشروطه در گرگان از پیروان مرحوم شیخ فضلالله نوری بود.
آیتالله طاهری پس از پایان تحصیلات ششم ابتدایی به طلبگی مشغول شد و در مدارس سادات و آقامحسن گرگان به تحصیل علوم دینی پرداخت. او در سال 1325 راهی قم شد و در اوایل سال 1333 با صبیه مرحوم آیتالله سید سجاد علوی وصلت نمود و در همان سال به جهت تکمیل تحصیلات راهی نجف اشرف گردید و هفت سال در آنجا به تحصیل پرداخت. از جمله استادان مشهور او در سالهای تحصیل او در نجف میتوان به آیتالله العظمی شاهرودی، میرزا باقر زنجانی و مرحوم آیتالله میرزا هاشم آملی اشاره کرد. از اساتید او در قم آیتالله العظمی مرعشی نجفی، شهید مطهری، شهید صدوقی، آیتالله مشکینی و حاج مجتبی لنکرانی را میتوان نام برد.
مرحوم طاهری در سال سال 1350 به گرگان بازگشت و امام جماعت مسجد آذربایجانیهای مقیم گرگان شد. او در سال 1352 با برعهده گرفتن تولیت مدرسه علمیه محمدتقیخان گرگان که در زمان مرحوم میربهبهانی دفتر ازدواج شده بود، آنجا را بازسازی نمود و مدرسه علمیه امام صادق (ع) را راه اندازی نمود. مرحوم طاهری از سال 1355 فعالیتهای مبارزاتی خود علیه رژیم را گستردهتر نمود و به همین خاطر بارها به ساواک برده شد. او در پانزدهم خرداد سال 1357 دستگیر شد و ه یاسوج تبعید گردید. پس از آن به انارک و سقز تبعید شد. وی در تاریخ دوازدهم آبان سال 57 به گرگان بازگشت و در جریان تظاهراتهای پرشور پاییز و زمستان سال 1357 در گرگان بهویژه ماجرای پنجم آذر، از پیشگامان و رهبران مذهبی – سیاسی مردم منطقه بود و در کنار آیتالله سید کاظم نورمفیدی و سید محمد رئیسی و سید حسن میربهبهانی و دیگران به انتظام امور انقلاب میپرداخت.
پس از پیروزی انقلاب وی به مجلس خبرگان رهبری پیوست و تا لحظه درگذشتش از اعضای این مجلس بود. ایشان در 28 شهریور سال 1360 در تاریکی هوای غروب در مقابل مسجد آذربایجانیها توسط منافقان مورد حمله تروریستی قرار گرفت و دو تیر به کتفهای راست و چپش اصابت نمود. ضارب برای خلاص نمودن وی از نزدیک تیری به سر ایشان شلیک نمود که از گوش چپ وی داخل شد و با شکستن فکش از ناحیه راست صورتش خارج گردید. در سال 1362 نیز فرزندش سیدمحمدطاهر در جبهههای نبرد حق علیه باطل به درجه رفیع شهادت نائل گردید تا کارنامه پرافتخار این روحانی مبارز با اهداء خون فرزند صالحش در راه اسلام، پربارتر از همیشه گردد.
