فصلنامه فرهنگی،هنری،ادبی،تاریخی استارباد

اِستارباد تصحیف"إسترآباد",نام پیشین گرگان کنونی و استان گلستان است!

نشریه گلشن مهر - شماره ۱۰۰۳- چهارشنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۰

محب الدین شیرازی:  ج2ص185

از فرزند زادگان میر سید شریف جرجانی است و مؤلف فارسنامه ناصری می نویسد: جناب مستطاب قدوه ارباب دانش و اسوه صاحبان بینش، عالم فاضل میرزا حبیب الله شریفی شیرازی سالها به نشر علوم و مواعظ اقدام داشت و در سال 907ق در مسجد جامع شیراز بعد از ادای خطبه نام ائمه اثنی عشر را بگفت و چون این خبر به شاه سلطان مراد آق قوینلوی ترکمان رسید حکم فرمود او را زجر نموده خانه اش را غارت کردند و در سال 909ق که حضرت شاه اسماعیل صاحبقران به شیراز آمد و این واقعه را شنید زیانهای او را تدارک فرمود و تولیت آستانه شاه چراغ(ع) را به او واگذار داشت و جناب میرزا حبیب الله، ضیاع وعقاری از خود وقف آستانه نمود و مدرسه ای بساخت و نام آن را حبیبیه گذاشت، پس تولیت آستانه را به شاه خلیل الله، پسر بزرگ خود داد و تولیت مدرسه را به شاه ابوالقاسم، پسر دیگر خود واگذاشت.

منبع: فارسنامه ناصری- میرزا حسن حسینی فسایی- دتر رستگار فسایی- نشر امیرکبیر- چاپ دوم- تهران1378خ- ج2-ص 943.

محوی استرآبادی:  ج2ص192

اسمش حاجی ملاباقر و وطنش شیراز و از فضلای عارف بود و گاهی شعری موزون می نمود. منه: « هرچند پنهان می کنم در سینه خود راز را /  گوید که من تنگ آمدم برکش ز دل آواز را »

منابع: ریاض العارفین - محمدهادی رضاقلی خان هدایت- واحدی و زارع- بی نا- ص352./ حدیقة الشعراء- دیوان بیگی- دکتر نوائی- ج2- نشر زرین- چاپ اول- تهران- تابستان1365خ- ص1612.

مختومقلی فراغی:  ج2ص194

از طایفه گوگلان(گوکلان) از تیره گرکز در شمال شرق گنبد کاووس در محلی به نام «گنیگ جای» چشم به جهان گشود. مقدمات علوم و خواندن و نوشتن را در ایام کودکی از پدر ادیب و دانشمندش، دولت محمد آزادی، آموخت چنانکه خود در شعری می گوید: « دعا قیلام جبر و جفا اکثر دیر  / علم اوگره دن استاد قبلام پدر دیر» ترجمه: در برابر جور و جفای زمان دعای من بس ناچیز است/ آنکس که به من علم آموخت پدر بود. وی احتمالاً تخلص شعری خود یعنی «مختومقلی» را از نام پدربزرگش «مختومقلی یوناچی»(1654-1720م)گرفته است و یوناچی(یونه چی) به کسی می گویند که به کار ساختن زین و شلاق چرم مشغول باشد. فراغی با زنی به نام آق غیز ازدواج کرد و از او صاحب دو فرزند به نامهای بابک و ابراهیم گردید اما هر دو در ایام کودکی از دنیا رفته و مختومقلی را در غمی بزرگ فرو بردند.

منبع: مجله ادبستان- شماره52- ص48تا50./ تاریخ سیاسی و اجتماعی ترکمن ها- امین گلی- نشر علم- چاپ اول- زمستان1366خ- ص250.

 


برچسب‌ها: تکمله ای بر فرهنگ نامه مفاخر استرآباد و جرجان, گلشن مهر, میر سید شریف, علمای گرگان
+ نگاشته شده در  یکشنبه ۱۱ دی ۱۳۹۰ساعت 23:34  توسط علی بایزیدی (ع.سروش)  |