نشریه گلشن مهر - شماره ۹۹۸ - دوشنبه ۲۵ مهر ۱۳۹۰
شریفی جرجانی: ج2ص296
پس از آنکه از سوی شاه اسماعیل صفوی امیر سید شریف شیرازی[مشهور به شریف ثانی] منصب صدارت یافت بنا به خواهش شاه با دختر امیر عبدالباقی یزدی ازدواج نمود و ثمره آن ولادت میر سید شریف باقی(م 973ق) بود که از بزرگترین علمای عصر خود به حساب می آمد و شاه طهماسب وزارت عراق را به او سپرد.
منبع: مجله نامه انجمن- پائیز1384- شماره19- ص92و93.
نقد: مؤلف محترم در تدوین کتاب فرهنگنامه مفاخر استرآباد و جرجان، نام یا تخلص معمول و مستعمل برخی از شعراء را در فهرست آغازین کتاب و نیز در عناوین داخل متن، رها نموده و از نام یا تخلص کم کاربرد، دور از ذهن و بعضاً جعلی آن شاعران استفاده کرده اند و این رویکرد غیر معمول مسلماً موجب گمراهی خوانندگان، بویژه کسانی می شود که به صرف مطالعات موردی یا تحقیقی، در جستجوی نامی خاص در کتاب 686 صفحه ای ایشان هستند و در نتیجه احتمال دست یابی به اطلاعات موجود در کتاب را کاهش می دهد، برخی موارد از قرار زیر است:
1- در هیچ یک از کتب تواریخ و تذاکر از میر سید شریف باقی شیرازی با نام شریفی جرجانی یاد نشده و این عنوان متأخر تنها یادآور نام علامه میر سید شریف جرجانی، جد اعلای این خاندان یا پسرش علامه شمس الدین شریفی است و دیگر مشاهیر خاندان شریفی با پسوند شیرازی شناخته می شوند.
2- میر سید شریف ثانی [شیرازی]( ج1ص291) که پدر همین سید شریف باقی مذکور است نیز در هیچ کتابی با پسوند استرآبادی نیامده بلکه جد اعلای پدری او که داماد علامه شریف بوده، استرآبادی است و از خود او با عنوان شریف شیرازی، شریف ثانی یا سید شریف صدر یاد شده است
3- از نصرت الدین شاه کبودجامه که شهرتش با همین نام در تمامی کتب مختلف مذکور افتاده است با تخلص کم کاربرد «سیفی» (ج1ص280) نام برده شده است.
4- استاد فخرالدین اسعد گرگانی راکه شهرت عالمگیرش به همین صورت است با نام نامأنوس فخری گرگانی( ج2 ص36) آورده اند.
5- امام عبدالقاهر جرجانی، بزرگترین چهره تاریخ علم بلاغت و نحو را با اسم کلی و مبهم «جرجانی»( ج1ص174) ذکر کرده اند.
6- ابالیث یا بالیث طبری جرجانی را با نام جعلی و گمراه کننده « لیث جرجانی» ( ج2ص180) نگاشته اند.
7- عنصر المعالی کیکاووس بن قابوس بن وشمگیر، صاحب اثر جاودانه« قابوسنامه» را به نام مختصر شده «کاووس» آورده اند.
8- و هکذا ... .
