مورخه 8/8/1326خ در شماره 180 نشریه آئین اسلام نامه ذیل که از آقایان علی اصغر شکی کتولی و سید حسین ضیائی کتولی و اسمعیل مزیدی کتولی و فغانعلی علینژاد کتولی، طلاب مدرسه سادات گرگان به نشریه مزبور ارسال گردیده بود به طبع رسید:
البته غرض از تحصیلات علوم دینیه آنست که علاوه بر آنکه در خود کمالی حاصل کنیم بتوانیم تا اندازه کمکی هم بحفظ دین بنمائیم چون ما خود را و سایر محصلین دینی را بمنزلهء سرباز وظیفه میدانیم که باید در این سن آداب و رسوم مربوطه بارتش را کاملا بیاموزیم و بآلات جنگی مربوط و آشنا شویم تا استقلال مملکت دین را با این وسیلهء در موقع تهاجم اجانب و دشمنان بر علیه استقلال حفظ کنیم با این قشون آزموده بتوان سرحدات را از هجوم اجانب محفوظ داشت و نیز در موقع جنک و مبارزه با دشمن با بینائی و تعلیمات سابقه دلیرانه استقامت کنیم مخصوصا ما امروز باید در مدارس دینی بقسمت تبلیغات علمی و اخلاقی کاملا آشنا باشیم اگر ساعتی از اعراب و بنای ضرب زید عمروا میخوانیم ساعتی هم شرح داستان جنگ زید و عمرو را تشریح دهیم و بحقانیت ضارب و مضروب قضاوت کنیم برای حصول باین منظور بطوریکه مشاهده میشود استادان فن و نویسندگان دینی ما چند نامه دینی را میدانگاه مشق و تعلیمات سربازان جدید قرار دادهاند مخصوصا این نامه گرامی که تحتنظر جنابعالی اداره میشود بخوبی منظور ما را تامین مینماید در واقع ملت اسلام از شخص جنابعالی که بانی این وسیله شدید باید فوقالعاده شکرگذار باشند و البته صاحب شرع بشما متوجه هست-افسران زبردستی مشاهده میشود که خود را آماده برای این تعلیمات بسربازان جدید نموده و آن نامهء دینی را میدان مشق و مانور قرار دادند. چون اینجانبان که بعضی از ماها در سالهای پیش در نوده ملک که یکی از دهات شرقی گرگان است خدمت یکنفر از آقایان تحصیل داشتیم استاد معظم ما که از نامه دینی شما بهرهمند بود ما هم استفاده مینمودیم امسال که برای تحصیل در شهر گرگان آمدیم از آن استفاده محرومیم. از طرفی هم اولیاء دهنشین و بیچاره خود را نمیتوانیم زیادتر از مؤنه تحصیلی تحمیل کنیم از طرفی هم از مراکز دینی از قبیل دار العلم قم و غیره دور و از نوشتجات بزرگان دین محروم-و از طرفی هم سنا و هم درسا کوچکیم-(تا سیوطی)در این محل هم کسی بما متوجه نیست از طرفی دیگر دوای درد و نمک تحصیل خود را داشتن آن نامه گرامی میدانیم لذا چاره ندیدیم جز آنکه بخود جنابعالی متوسل شده استدعا نمائیم که با درج این تقاضانامه از ارسال مسلسل یکساله آن نامه دینی ما را احیا فرموده شاید بدان وسیله بوضع تبلیغاتی آشنا شده درمانی بدرد ما بشود در خاتمه بقاء سعادت جنابعالی را خواستاریم.
